Mieszkańcy Łapsz Niżnych uczestniczyli w wyjątkowych uroczystościach w Warszawie związanych z wprowadzeniem relikwii bł. ks. Józefa Stanka do Świątyni Opatrzności Bożej. Wydarzenie odbyło się podczas XIX Święta Dziękczynienia i zgromadziło przedstawicieli Kościoła, władz państwowych oraz tysiące wiernych z całej Polski.
Mieszkańcy Łapsz Niżnych uczestniczyli w uroczystości wprowadzenia relikwii bł. ks. Józefa Stanka do Świątyni Opatrzności Bożej Wyjątkowy i wzruszający charakter miały tegoroczne obchody XIX Święta Dziękczynienia w Warszawie.
Wśród relikwii świętych i błogosławionych Polaków znajdujących się w Świątyni Opatrzności Bożej znalazły się relikwie bł. ks. Józefa Stanka – pochodzącego z Łapsz Niżnych pallotyna, kapelana Armii Krajowej i męczennika Powstania Warszawskiego. Uroczystości rozpoczęła pielgrzymka z relikwiami błogosławionych, która przeszła z Placu Piłsudskiego do Świątyni Opatrzności Bożej. W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele Konferencji Episkopatu Polski, władz państwowych i samorządowych, służb mundurowych oraz liczni wierni z całego kraju. Szczególnie widoczna była obecność delegacji z Łapsz Niżnych – rodzinnej miejscowości bł. ks. Józefa Stanka.
Do Warszawy przybyli parafianie, kapłani, członkowie rodziny błogosławionego oraz przedstawiciele Szkoły Podstawowej im. Bł. ks. Józefa Stanka wraz ze sztandarem szkoły. Dla wielu uczestników był to moment dumy i wzruszenia, podkreślający więź lokalnej społeczności z jednym z najwybitniejszych rodaków Spisza. Mszy świętej w Świątyni Opatrzności Bożej przewodniczył przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski abp Tadeusz Wojda. W homilii podkreślał znaczenie świadectwa wiary pozostawionego przez świętych i błogosławionych oraz ich rolę jako przewodników na drodze do świętości.
Błogosławiony ks. Józef Stanek przyszedł na świat 4 grudnia 1916 roku w Łapszach Niżnych. Dorastał w wielodzietnej, głęboko religijnej rodzinie. Jego dzieciństwo naznaczyła jednak tragedia – w 1923 roku epidemia tyfusu zabrała rodziców i dziadków przyszłego kapłana. Opiekę nad osieroconym chłopcem przejęło starsze rodzeństwo, które zadbało o jego wychowanie i dalszą edukację.
Po ukończeniu szkoły podstawowej odpowiedział na głos powołania i wstąpił do zgromadzenia pallotynów. W latach wojny pozostał wierny wartościom, które kształtowały jego życie – Bogu, Kościołowi i Ojczyźnie. Nie szukał bezpiecznego schronienia, lecz konsekwentnie służył tam, gdzie ludzie najbardziej potrzebowali wsparcia i nadziei.
Podczas Powstania Warszawskiego pełnił posługę kapelana zgrupowania Armii Krajowej „Kryska”, walczącego na Czerniakowskim Powiślu. Stał się duchowym przewodnikiem zarówno dla żołnierzy, jak i ludności cywilnej. Spowiadał, odprawiał Msze Święte, pomagał rannym oraz towarzyszył umierającym w ich ostatnich chwilach.
Najbardziej wymownym świadectwem jego heroicznej postawy były wydarzenia z września 1944 roku. Gdy nadarzyła się możliwość ewakuacji przez Wisłę, zrezygnował z miejsca w pontonie, oddając je rannemu żołnierzowi. Kilka dni później, 23 września, podczas niesienia pomocy powstańcom i cywilom został schwytany przez Niemców. Po brutalnym pobiciu jeszcze tego samego dnia został publicznie powieszony przy ulicy Solec, prawdopodobnie na stule kapłańskiej, którą nosił przy sobie.
Według relacji świadków do ostatnich chwil zachował spokój i godność. Modlił się oraz błogosławił prowadzonych do niewoli powstańców i mieszkańców Warszawy. W 1999 roku Jan Paweł II wyniósł go na ołtarze jako jednego ze 108 męczenników II wojny światowej. Dziś bł. ks. Józef Stanek jest również głównym patronem kaplicy w Muzeum Powstania Warszawskiego.
Uczestnicy uroczystości z Łapsz Niżnych podkreślali, że wprowadzenie relikwii ich rodaka do Świątyni Opatrzności Bożej jest nie tylko wielkim wyróżnieniem, ale także powodem do dumy dla całej lokalnej społeczności. Dla wielu był to symboliczny moment potwierdzający, że skromny chłopak ze Spisza na trwałe zapisał się w historii Polski i Kościoła.
zdjęcia: Julian Kowalczyk
Nauczyciele Szkoły Podstawowej w Łapszach Niżnych/opr. red.
